DEMİAN - 00...18 (Seri Tamamlandı)

[tkaksoy]

Çok teşekkürler @yeryüzü ...

 

[yeryüzü]

Hayal dünyasından bahsettiğimiz için bunda etik veya yasal bir problem yok. Yoksa her gün Netanyahu'yu öldürmekten kaç milyon kişi hapse girerdi

Ahaha! Aynen, daha birkaç gün önce biri de bendim

 

[yeryüzü]

Bu arada gerçek dünya, günümüz çok çok acımasız.
Şu kısa seri kendince İtalyan çizgi romanlarında olmayan,
mafya acımasızlığını bize göstermek istiyor ama gerçek
dünya her zamanki gibi sanattan, hayal dünyasından çok
daha acımasız maalesef.
Şu an Rusya, Ukrayna ile sınırlarında olan köylere, bunlardan
biri Yamne köyü (diğerlerine de ama benim bildiğim bu köy,
neredeyse her gün dron ile veya başka) bombalarla, ama
her gün saldırıyor. İnsan, asker yok, sadece bombalar var
(o köye yakın Pisarevka diye bir ilçe var, neredeyse sildiler)...
Daha önce hareket halindeki araçları hedef alıyorlardı,
sonra bisikletiye tarlasına gideni bile... öldürdüler... Bu
tarih değil, şimdi, bugün ve yarın da olacak. Arkadaşımın
annesi o köyde yaşıyor, 85 yaşında, evinin yanı, tarlasına
bir bomba düşmüş bizim arefe günü, konuşuyoruz arkadaşımla,
diyor ki; "gitme oraya, dokunma" dedim anneme! Kendisi de çok
olmadı, en son oradayken bir dron gelmiş üstüne, daha bu Aralıkta,
beresi varmış, çıkarmış, belki kadın olduğumu görürler de üstüme
gelip patlatmazlar diye! Ben bu noktada insanlıktan koptum... Şu an
yaşanan savaşlarda kimbilir daha neler var.... Daha fazla yazmak istemiyorum.

 

[kuno]

Demian denince aklıma ilk gelen karakter bir korku klasiği olan
Omen üçlemesinin ana kararkteri ^^ İlk sayıyı geçen gün indirip
okudum ve beğendim. Sadece 15 sayı olması da hoşuma gitti.
Paylaşım için ve arada verdiğiniz aydınlatıcı makaleler için
kocaman teşekkürler @yeryüzü

 

[yeryüzü]

18 sayılık bu kısa serimizin kısa bir tanıtım yazısı.

Ziyaretçiler için gizlenmiş link,görmek için Giriş yap veya üye ol.

"Demian kimdir? Melek mi, şeytan mı? Soğukkanlı bir katil mi, yoksa dürüst biri mi? Adı Marsilya sokaklarında fısıldanıyor... Yaptıkları Akdeniz'in tüm suç dünyası tarafından biliniyor. Tüm suçluların kemiklerine korku salıyor, ancak zamanında yaptığı müdahaleler sayesinde ona güvenlik ve refah borçlu olanlar tarafından saygı ve hayranlıkla karşılanıyor." - bunlar, Sergio Bonelli Editore'nin resmi web sitesinde Demian'ı kısaca tanımlayan sözler.

İtalya'da bu kahraman, Mayıs 2006'da, kesin olarak belirlenmiş sayıda hikayeden oluşan bir mini dizi olarak resmi olarak yayınlandı. 18 hikayenin tamamının yazarı, çizgi roman sektöründe Dylan Dog (1995'te "Komşu" hikayesiyle çıkış yaptı) için yaklaşık 60 senaryo yazan ve ayrıca Nathan Never, Tex ve Dampyr'ın bazı bölümlerini de kaleme alan Pasquale Ruju'dur. Ancak Demian'da baş karakter kendisidir ve sağ kolu Alessandro Poli'dir; Fikri hayata geçiren kişi oydu. Ruju, 18 öykünün tamamının yazarı ve senaristi olduğu gibi, Poli de 18 öykünün tamamının kapaklarını çizdi. Ana karakter için bir isim bulmak kolay değildi. Ana karakter Fransızdı, ancak ona Jacques veya Pierre gibi tipik bir isim veremezlerdi ve Bonelli'nin diğer karakterlerinden birine benzer bir isme sahip olmamasına dikkat etmeleri gerekiyordu. Bu yüzden Breton kökenli isimlerin bulunduğu bir kitaba göz attılar ve Demian ismine rastladılar! Kulağa hoş geliyor ve İtalyan ismi Damiano'ya benziyor. Bir çizgi roman karakteri için ideal. Diğer şeylerin yanı sıra, daha sonra bunun Hermann Hesse'nin bir romanının adı olduğunu da öğrendiler – Demian. Çoğu karakterin kendi "modeli" olduğu için, Demian'a Fransa'da popüler bir aktör olan Vincent Perez'in yüzünü vermeye karar verdiler. Ancak Vincent'ın sadece yüz hatlarını aldılar, atletik yapısını ve uzun sarı saçlarını ise daha sonra uyarladılar. Bana en çok "Troy" filmindeki Brad Pitt'in canlandırdığı Aşil'i hatırlatıyor, ama o kadar ileri gitmeyeceğim.

Demian otuzlu yaşlarının başında. Uzun boylu, güçlü ama zarif bir yapısı var, sarı saçları Ducati'siyle yarışırken uçuşan bir atkuyruğu şeklinde bağlı. Gözleri lavanta rengi ve bakışları ruhun derinliklerine işliyor gibi. Sık sık hüzünlü ve biraz nostaljik olan Demian, hayatında önemli bir şeyi kaçırmış gibi görünüyor. Ancak bunun bir sebebi var. Aşkı özlüyor. Virginie'yi özlüyor. Güneşli bir günde sahilde kaybettiği kızı... Bunun tekrar olmasını istemiyor. Kendi yüzünden değil...

O, hareket adamı, ama sadece durum gerektirdiğinde. Sık sık yakın arkadaşlarıyla, genellikle güzel kızlarla vakit geçiriyor, ancak onlara bağlanmıyor. Ama yine de ham madde değil, kadınları çorap gibi değiştiren bir adam değil. Neden? İşte tam da yukarıda belirtilen sebepten dolayı; Yaşam tarzı yüzünden onları baş belasına sokmak istemiyor.

Demian şiirsel bir ruha sahip; Prevert'ten Master Basha'ya kadar şiir okumaktan zevk alıyor. Ancak, 7/24 kahraman olamaz; o da etten kemikten, kırılgan ve hataya meyilli, kusurları ve erdemleri olan bir insan, ilk bakışta mükemmellik izlenimi verse de.

Vücudunda bir tür iz taşımasına rağmen, geçmişi büyük ölçüde gizemli kalıyor. Süslü göğsünde, kalbinin üzerinde, alışılmadık bir yara izi var: Kılıç şeklinde ve efsanevi şövalye sınıfının sembolü olduğu iddia ediliyor - "fraternité" (Fransızca: kardeşlik). Belki de gerçekten doğrudur: Belki de Demian gerçekten onlardan biri, modern bir "Şövalye", başlangıçları zamanın sislerinde kaybolmuş bir kahramanlar silsilesinin sonuncusu.

Bir zamanlar, bu insanların "varoluş amacı" (Fransızca: varoluş amacı, yaşam anlamı) basitti: zulme karşı savaşmak ve masumları korumak. Büyük kralların saraylarına davet ediliyorlar ve en riskli görevler onlara emanet ediliyordu. Ancak günümüzün Marsilyasında bu çok daha karmaşık bir girişim, çünkü "iyi" ve "kötü" arasındaki farklar bulanıklaştı, neredeyse önemsiz hale geldi ve her zaman arka planda derinlerde ek bir "olay örgüsü karmaşası" var. Peki o kimin tarafında? Demian karar verdi: kendi hayatının efendisi olacak ve kendi eylemlerinin sorumluluğunu üstlenecek. Göğsünde taşıdığı kılıcın, her maceradan sonra ruhunda yeni bir yara açacağının farkında olsa da!

Demian ile yolculuğum oldukça yoğundu: Bir film izliyormuşsunuz izlenimi veren, ustaca çizilmiş aksiyon anlarından, Edmond ile satranç oynadığı ve Viviane'nin enfes yemeklerini yediği, o hoş atmosferde rahatladığınız anlara ve trajik anlara kadar. Kötü niyetli kişiler bu çizgi romanın, bilim kurgu pathosundan yoksun Lazarus Ledd'in aynısı olduğunu söyleyecektir. Doğru, benzerlikleri var, ancak her biri kendi içinde özel. Demian bizi Akdeniz'in açık denizlerine, Korsika'ya, Cannes Film Festivali'ne, Cezayir'e ve nihayetinde iç savaşların sürdüğü Orta Afrika'ya götürüyor. Onunla birlikte Marsilya'nın iki yüzünü tanıyoruz: ustaca hazırlanmış panoramalarla gösterilen güzel yüzü (çünkü çoğumuz Marsilya'nın Akdeniz'in en güzel şehirlerinden biri olarak bilindiğini biliyoruz) ve ne yazık ki gerçek olan çirkin, acımasız yüzü; sık sık "sorun" olarak etiketlenen ve bu nedenle en başından beri dışlanan göçmenlerle dolu gettonun hüzünlü sokakları.
Gençlerin çoğu geçim kaynağı olarak suça yöneliyor. Dizi boyunca, ana karakter, birinin ölümü "hak edip etmediği", birini cezalandırmak için kim olduğumuz gibi büyük felsefi ikilemlerle boğuşuyor. Biraz daha düşündüğümüzde, birinin sizi bu tür kararlar almaya "zorlaması" çok zor. Ve Demian, "sık sık kafa kesildiği" bir süreçte görevini bir şekilde yerine getirmek zorunda kalıyor.

Her kahraman gibi, Demian'ın da en iyi arkadaşı var ve o da İspanyol kökenli, kaçakçılıkla uğraşan, ancak yasal malları satan bir Fransız olan Gaston Velasco. Biraz acımasız olsa da, Gaston özellikle gerekirse "kapının altından kanını bile verecek" dostları için harika bir adam. Sık sık en zorlu görevlerinde ona eşlik ediyor ve ona sevgiyle "compadre" (İspanyolca vaftiz babası) diyor, çünkü onlar gerçekten de birbirlerinin arkasını kollayan iki "compadre". Gaston'un yanılmaz olarak gördüğü kendi ahlak kuralları var. Bir yandan, Gaston eski moda bir gangster beyefendisi olduğu için bu durum geçerli; aşkta ve suç/savaşta da hâlâ bir beyefendi. Şehrin en hızlısı olduğunu söylediği ve kaçakçılık operasyonları sırasında sahil güvenlikten kaçmak için sık sık kullandığı "Requina" adlı bir sürat teknesinin sahibi. Demian, Gaston'la Martial'ın adamlarından hayatını kurtardığı sırada, marinada tanışır. Belki de tek kızı Marie orada olmasaydı, bu Gaston için pek bir anlam ifade etmezdi; Marie o zamanlar bir kız çocuğuydu ve şimdi (çizgi romanın geçtiği dönemde) Marsilya polis teşkilatında müfettiş.

Babası tarafından annesiyle aynı kişi olduğu söylenen (trajik kaderini "Cezayir Yıldızı" bölümünde öğrendiğimiz) güzel Marie, babasının rakibidir, ancak babasının nasıl bir hayat sürdüğünü bilmesine rağmen, bu konuda önemli bir şey yapmaz. İşte tam da bu durum, hain ve yozlaşmış meslektaşlarının ona baskı yapması nedeniyle kariyer gelişimini engeller. Çocukluğundan beri Demian'a aşık olan Marie, bunu asla gizlemeye çalışmamıştır. Onun hatırına, uzun süre soğuk davrandı. Marie, saf ve dürüst bir polis memurunun gerçek bir örneği, hatta biraz da fedakâr diyebilirim. Bazen dünyayı siyah ve beyaz olarak ayıramayacağımızı, şeylerin çoğu zaman "gri" olduğunu ve sadece bu şekilde "işlemek" zorunda olduğunu anlamıyor gibi görünüyor. Yine, belki de yazarın Marie aracılığıyla vermek istediği mesaj bu: yaşadığımız toplumu iyileştirmek için birey olarak hepimizin vazgeçmesi gerekmiyor.

Ve böylece Demian'ın hayatındaki kilit kişiye, gizemli Tristan'a geliyoruz. Dizi, Demiana'nın deniz tarafından kıyıya vurulmasıyla başlıyor; burada onu ikinci anne ve babası olan Edmond ve Viviane Colbert buluyor. İkisi de Demian'ın hayatının sakin bir dönemini geçirdiği restoranın sahipleri. Ve her şeyin normale döndüğünü ve geçmişin hayaletlerinin geride kaldığını düşünürken, Tristan devreye giriyor. Aslında, içeri atlamıyor, Citroen DS 23'ü veya "kurbağası" ile geliyor. İşte Demian'ın huzurlu hayatı burada sona eriyor... Tristan, onu asla zorlamadan zorlu görevler vererek "ateşe iten" kişi oluyor. Demian'ın asaletinin ve onur duygusunun yine de galip geleceğini bilerek onu yalnız bırakıyor... Hayat boyu bir Şövalye olarak kalacağını biliyor.

Dizi boyunca, ilginç rolleri olan başka karakterlerle de tanışıyoruz. Örneğin, Demian'ı ölümcül bir silaha dönüştüren her şeyden sorumlu olan ve Demian'ın babasıyla ilgili komploya da karışan Bruno Barral; daha fazla para ödeyenler için çalışan ateşli bir ajan olan Robin Leblanc; "mesleğini" bırakıp koşullar gereği geri dönmek zorunda kalan iyi kalpli fahişe Saija; Mizacı nedeniyle okulu bırakıp suça bulaşan genç Ali, okulda hoşlandığı kız yüzünden patronunu aldatmaya kalkışacaktır.

Elbette, tüm arkadaşları gibi, onun da bir grup azılı düşmanı vardır. Bunlardan biri, Fransa'nın güneyini yöneten güçlü bir suç örgütü olan "Trait D'Union"un Marsilya lideri Herode Martial'dır. Sıklıkla büyük balıkların arkasını kollar. Operaya, özellikle de daha sonra başı olacak güzel bir opera şarkıcısına aşıktır. Ayrıca, Martial'ın sağ kolu olan ve Martial'ın kendisinin oğlu gibi olduğunu söylediği Jean Luc Corsari, daha çok "Le Loup" (Fransızca'da kurt) olarak bilinir. Çok renkli gözleri ve hayranlık uyandıran delici bakışlarıyla Corsari aynı zamanda büyük bir baştan çıkarıcıdır. Hiyerarşik düzeni değiştiren ve kanlı bir şekilde Martial'ın yerini alan kişidir. İlginç bir bölüm var; Corsari'nin nasıl bu hale geldiğini, yani kana susamış ve acımasız bir katil olup, istediği hedefe ulaşmak için her şeyi yapmaktan çekinmeyen birine nasıl dönüştüğünü anlatıyor. Ardından, okuldan beri Demian'ın ebedi rakibi ve daha sonra ölümcül düşmanı olan Julien D'Arcy ile tanışıyoruz.

Son olarak, bu çizgi romanın olay örgüsü tam olarak kronolojik bir şekilde ilerliyor ve yazarların kendileri de bunun büyük bir avantaj olduğunu söylüyorlar; çünkü diğer bazı kahramanların hikayesi veya kaderi evin politikası tarafından şekillendirilirken, bu çizgi romana kendi kişisel "dokunuşlarını" katıyorlar. Demian hakkındaki seri, ülkemizde Libellus tarafından ustaca basılan 18 öyküden oluşuyor - iki öykü, bir kitapta, ciltli + her bölümden önce ilginç bilgiler bulabileceğimiz ilgi çekici bir ek. İtalya'da ise yılda yaklaşık 2 kez özel bir baskı olarak yayınlanıyor."

 

[yeryüzü]

Bu sayıyı da Hırvat edisyondan aldım, fakat bir de baktım, 1.4 gb'lık bir dosya olmuş.
Tarama, ".bpm" şeklindeydi. Yani iyi bir çözünürlüğü vardı. Photoscape ile webp'ye %90
kalite ile çevirdim. 81 mb oldu!! Okunma açısından kayıp olduğunu sanmıyorum. Hatta
kontrol ettim, fark yok diyebilirim, belki siyah beyaz ve çizim tekniğinden ötürü kayıp yoktur
(geçenlerde arkadaşlarımız bu konuda yazmıştı, hatta sevgili @rasel dostumuz küçültme
programı yapmıştı, onu işyerinde kurdum ama evde yoktu, photoscape ile yaptım ama
sanırım çoğu program benzer mantıkla çalışıyordur).

Ziyaretçiler için gizlenmiş link,görmek için Giriş yap veya üye ol.

​

​

​

 

[mustafa sazak]

Çok teşekkürler Cemil hocam. Webp özellikli dosyayı cdisplayle açıyorum. O da çok pratik değil. Başka bir yolu varmı bilmiyorum.

 

[ertuğrul]

Eline sağlık sevgili doktorum.
Güzel paylaşımlar için teşekkür ederim.
Sayende güzel bir seriyi okuyabileceğiz.

 

[yeryüzü]

Çok teşekkürler Cemil hocam. Webp özellikli dosyayı cdisplayle açıyorum. O da çok pratik değil. Başka bir yolu varmı bilmiyorum.

jpeg dosyasını açan programlar bunu da açar diye tahmin ediyorum.
Mesela ben daha çok Honeyview programını kullanıyorum çoğu dosyayı okumak için (hem rar, hem jpeg, bpm, vb açıyor. -Pdf açmıyor-).

 

[cekicenim]

Xnview: 500'den fazla format destekliyor, çok hafif, windows, mac, linux sistemlerine uyumlu:

Ziyaretçiler için gizlenmiş link,görmek için Giriş yap veya üye ol.

Hep bahsettiğim Xnconvert'in firmasından.

 

[yeryüzü]

Sürprizi bozmak istemem ama bu sayıda çok "font" var
İki sayı birden otomatik çeviriye verdim. Beklerken, yukarıda
gördüğümüz, Georges Simenon'un bilinmeyen yönlerini anlatan
makaleyi hem okuyup hem düzenleyeyim dedim. Bunu yaparken,
kullandığım font, yazının sağa veya sola yaslanması seçenekleri
meğer devam eden sayfalara da yansıyormuş!!
O yüzden bu son iki sayıyı farklı fontlarla dansederek okuyacağız
Ben okudum gerçi çoktan

Ziyaretçiler için gizlenmiş link,görmek için Giriş yap veya üye ol.

 

[yeryüzü]

ve geldik serinin son sayısına
her ne kadar bazı yerlerinde
"yok artık, bu kadar da olamaz"
desem de genel olarak heyecanlı,
keyifliydi. Alıştırdı da kendine bizi.
iyi okumalar

Ziyaretçiler için gizlenmiş link,görmek için Giriş yap veya üye ol.

 

[aziz balıkçı]

18 sayılık güzel bir eseri bizlere kazandırdığınız için teşekkürler @yeryüzü üstadım. .Eline yüreğine sağlık. Sevgi ve Saygılar

 

[thorgal]

Sanırım sonunda kahramanının ölümü ile biten seriler azdır. Bunu da görmüş olduk; 18 sayılık seriyi hakkı ile bitirdiniz sevgili @yeryüzü dostum Emeğinize sağlık çok teşekkür ederiz

 

[savok]

Sanırım sonunda kahramanının ölümü ile biten seriler azdır. Bunu da görmüş olduk; 18 sayılık seriyi hakkı ile bitirdiniz sevgili @yeryüzü dostum Emeğinize sağlık çok teşekkür ederiz

Niye spoiler veriyon belki okuyacaktım... Neyse yarım saat foruma girmeme cezası vericem artık..

 

[altay1944]

Sanırım seri bitmedi...18 lik seri bitti ama ardından bir de 4 sayılık özel seri var.Emek için teşekkürler dostum.

 

[ertuğrul]

Eline sağlık sevgili doktorum.
Tamamlanan bu seri ve emeklerin için gönül dolusu teşekkürler.

 

[vefalı]

Mutlu son... taşekkürler hocam.

 

[serdary67]

ve geldik serinin son sayısına
her ne kadar bazı yerlerinde
"yok artık, bu kadar da olamaz"
desem de genel olarak heyecanlı,
keyifliydi. Alıştırdı da kendine bizi.
iyi okumalar

Ziyaretçiler için gizlenmiş link,görmek için Giriş yap veya üye ol.

Harika bir seriydi yeryüzü üstad çok keyifle okudum.beni mutlu ettiğin gibi sende mutlu olasın.

 

[certem]

Sn Yeryüzü bu seriyi Türkçe’ye kazandırıp, paylaştığınız için çok teşekkür ediyorum.
Sağolun, varolun.