Woodstock 69 - Le Concert du Siècle OS (2026) (FR)
- Konuyu Başlatan certem
- Başlangıç tarihi
balkan
Onursal Üye
- 27 Şub 2016
- 5,294
- 58,945
Yüzyılın Konseri Woodstock 69
Vietnam'dan dönen genç bir asker, hayatının aşkını bulmak için doğrudan Woodstock atmosferine dalıyor. Geçen yüzyılın önemli bir kültürel ve sosyal anına eğlenceli bir bakış.
Hikaye:
Ulysses, Vietnam'da askerlik yaptıktan sonra Amerikan topraklarına tekrar ayak bastığında, birkaç hafta önce Leslie'den ilişkilerini bitiren ve Woodstock'ta büyük bir partide planladığı düğünü duyuran bir mektup almıştı. Ulysses'in üzüntüsü tarifsizdi. Arkadaşı Sam'in kurşun yağmurunda öldüğünü yeni görmüştü. Woodstock yakınlarındaki küçük Bethel kasabası, sonunda yüzyılın konseri olmaya aday bir etkinliğe ev sahipliği yapacaktı: Ağustos ortasında tarlalarda dört gün üst üste sürecek bir konser. İki organizatör, girişimlerinin başarısını hafife almıştı. Elektrik tesisatı ve sahne kurulumu çok gecikmişti, bu sırada arabalar akın akın gelmeye başlamıştı. Ulysses, gelen ilk kişiler arasında olacaktı. Oraya müzik için değil, Leslie'yi bulmak ve başkasıyla evlenmesini engellemek için gelmişti. Kalabalık sahnenin önüne yerleşmişti; devasa bir kalabalıktı. Tuvaletler dolup taşmıştı, seyirciler kapılardan para ödemeden geçiyordu ve konserler, "Freedom" şarkısı festivalin marşı haline gelecek olan Richie Havens ile başladı. Gösteriyi açması planlanan grup daha sonra sahne alacaktı: trafikte sıkışmışlardı. Ulysses, Leslie'yi her yerde arayarak aramaya başladı, ancak başarılı olamadı. İstemeden de olsa, bu büyük partinin dizginsiz atmosferini yaşayacak, uyuşturucu kullanıcılarıyla omuz omuza gelecek, sağanak yağmurda ıslanacak ve çılgın karşılaşmalar yaşayacaktı. Vietnam Savaşı'ndan çok uzakta ve geniş, pasifist bir kalabalığın ortasında. Çizgi roman dünyasının söyledikleri:
Kid Toussaint, Woodstock'a, bu tarihi buluşmanın dört günü boyunca beklenmedik olaylar yaşayan genç bir askerin yolculuğu üzerinden yaklaşıyor. Birkaç ana karaktere odaklanarak, festivalin arka planındaki gelişmeleri keşfediyoruz: inanılmaz atmosferi, birçok zorluğu ve kalabalığı caydırmayan yağmur. Sahne alan büyük sanatçıların önemli parçaları, anın atmosferini yakalamak için sayfanın üst kısmında listelenmiştir. Sahnedeki sahneler, efsaneleşmiş performansları öne çıkarıyor: Joe Cocker, Janis Joplin, The Who ve elbette Jimi Hendrix ve Amerikan milli marşının ünlü yorumu. José Luis Munuera, birinci sınıf bir performans sergiliyor. İspanyol sanatçı, Ulysses'in üzüntüsü ile etrafındaki şenlikli atmosfer arasındaki kontrastı, yakın çekimler ve özellikle ince ve hassas bakışlarla ustaca vurguluyor. Denge mükemmel, bu efsanevi an hakkında her şeyi ağırbaşlı hissetmeden keşfetmemizi sağlıyor. İki yazar da öyküleri anlatı içinde ustaca birleştirmeyi bilen ve bizler için birçok sürpriz saklayan profesyoneller. Her şeyi değiştirecek, aşırılıklarla dolu, ancak sert uyuşturucu kullanımını yüceltmeyen bir müzikal ve toplumsal dönemin şafağındayız. Bu kaotik karmaşadan büyük sanatsal anların doğacağını anlıyoruz. Son söz, sayfaların açıkça göstermediği şeyleri daha ayrıntılı olarak ortaya koyuyor. Bu dönemin artık ne kadar geçmişte kaldığını vurgulayan, çok keyifli bir nostalji yolculuğu.
Tanıtım Metnınden alınmıştır.
Teşekkürler Üstat @certem.
Vietnam'dan dönen genç bir asker, hayatının aşkını bulmak için doğrudan Woodstock atmosferine dalıyor. Geçen yüzyılın önemli bir kültürel ve sosyal anına eğlenceli bir bakış.
Hikaye:
Ulysses, Vietnam'da askerlik yaptıktan sonra Amerikan topraklarına tekrar ayak bastığında, birkaç hafta önce Leslie'den ilişkilerini bitiren ve Woodstock'ta büyük bir partide planladığı düğünü duyuran bir mektup almıştı. Ulysses'in üzüntüsü tarifsizdi. Arkadaşı Sam'in kurşun yağmurunda öldüğünü yeni görmüştü. Woodstock yakınlarındaki küçük Bethel kasabası, sonunda yüzyılın konseri olmaya aday bir etkinliğe ev sahipliği yapacaktı: Ağustos ortasında tarlalarda dört gün üst üste sürecek bir konser. İki organizatör, girişimlerinin başarısını hafife almıştı. Elektrik tesisatı ve sahne kurulumu çok gecikmişti, bu sırada arabalar akın akın gelmeye başlamıştı. Ulysses, gelen ilk kişiler arasında olacaktı. Oraya müzik için değil, Leslie'yi bulmak ve başkasıyla evlenmesini engellemek için gelmişti. Kalabalık sahnenin önüne yerleşmişti; devasa bir kalabalıktı. Tuvaletler dolup taşmıştı, seyirciler kapılardan para ödemeden geçiyordu ve konserler, "Freedom" şarkısı festivalin marşı haline gelecek olan Richie Havens ile başladı. Gösteriyi açması planlanan grup daha sonra sahne alacaktı: trafikte sıkışmışlardı. Ulysses, Leslie'yi her yerde arayarak aramaya başladı, ancak başarılı olamadı. İstemeden de olsa, bu büyük partinin dizginsiz atmosferini yaşayacak, uyuşturucu kullanıcılarıyla omuz omuza gelecek, sağanak yağmurda ıslanacak ve çılgın karşılaşmalar yaşayacaktı. Vietnam Savaşı'ndan çok uzakta ve geniş, pasifist bir kalabalığın ortasında. Çizgi roman dünyasının söyledikleri:
Kid Toussaint, Woodstock'a, bu tarihi buluşmanın dört günü boyunca beklenmedik olaylar yaşayan genç bir askerin yolculuğu üzerinden yaklaşıyor. Birkaç ana karaktere odaklanarak, festivalin arka planındaki gelişmeleri keşfediyoruz: inanılmaz atmosferi, birçok zorluğu ve kalabalığı caydırmayan yağmur. Sahne alan büyük sanatçıların önemli parçaları, anın atmosferini yakalamak için sayfanın üst kısmında listelenmiştir. Sahnedeki sahneler, efsaneleşmiş performansları öne çıkarıyor: Joe Cocker, Janis Joplin, The Who ve elbette Jimi Hendrix ve Amerikan milli marşının ünlü yorumu. José Luis Munuera, birinci sınıf bir performans sergiliyor. İspanyol sanatçı, Ulysses'in üzüntüsü ile etrafındaki şenlikli atmosfer arasındaki kontrastı, yakın çekimler ve özellikle ince ve hassas bakışlarla ustaca vurguluyor. Denge mükemmel, bu efsanevi an hakkında her şeyi ağırbaşlı hissetmeden keşfetmemizi sağlıyor. İki yazar da öyküleri anlatı içinde ustaca birleştirmeyi bilen ve bizler için birçok sürpriz saklayan profesyoneller. Her şeyi değiştirecek, aşırılıklarla dolu, ancak sert uyuşturucu kullanımını yüceltmeyen bir müzikal ve toplumsal dönemin şafağındayız. Bu kaotik karmaşadan büyük sanatsal anların doğacağını anlıyoruz. Son söz, sayfaların açıkça göstermediği şeyleri daha ayrıntılı olarak ortaya koyuyor. Bu dönemin artık ne kadar geçmişte kaldığını vurgulayan, çok keyifli bir nostalji yolculuğu.
Tanıtım Metnınden alınmıştır.
Teşekkürler Üstat @certem.