Çok eski bir web tarayıcısı kullanıyorsunuz. Bu veya diğer siteleri görüntülemekte sorunlar yaşayabilirsiniz.. Tarayıcınızı güncellemeli veya alternatif bir tarayıcı kullanmalısınız.
"19. yüzyıla gelindiğinde, Hegel felsefesi neredeyse Prusya'nın resmi felsefesidir. Hukuktan iktisada, sanattan sosyolojiye kadar bütün toplumsal pratiklerde Hegel felsefesi baskındır. Hegel felsefesinin idealizmi ve felsefi pratiği Prusya lmparatorluğu'nun çok işine gelmesine rağmen, geçerliliğini ve mutlaklığını sürdüremez. Bu felsefenin aşılmasında, yeni doğa biliminin uç vermesi önemli yer tutar. Salonlarda Hegel felsefesi dinlemek yerine, laboratuvarlarda doğa bilimlerinin araştırmalarının yapılması pratiğinin önüne geçilemez. 19. yüzylın ikinci yarısında, pozitivizm -ya da olguculuk, yenidir. Hernekadar, Saint Simon'un daha ileri ve geleceği öngörebilecek nitelildeki tahlilleri varsa da baskın çıkan, daha sonra onun öğretilerinden ayrılan öğrencisi, önde gelen pozitivist, Auguste Comte olur. Comte'a göre bütün bilimlerin, konusuna uygun yapısı ile sınırlı bir görevi vardır. Bilimler doğrudan doğruya olgularla hareket etmelidir ve o olguları oluşturan nedenlerle uğraşmamalı, ilgilenmemelidir. Tercümesi şu oluyor... Bizler, sadece görünür olguları ve bunların görünür niteliklerini ve oluşlarını bilebiliriz. Gözlemleyemediğimiz olguları bilemediğimiz gibi, bunların olma olasılıklarını da hesaplayamayız. İster rekabetçi ister tekelci olsun, kaptalist ideolojinin arayıp da bulamadığı bir felsefi kavrayıştır bu. Hegel'in spekülatif felsefesine göreli ileriliği ya da tarihsel ileriliği,bu durdurucu ve yine mutlaklaştırıcı niteliğiyle biter, pozitivizmin..."
Bu satırlar A. Necmettin Borteçin'in "'Yerine kullanma üzerine bir deneme" başlıklı yazıdan. Vargı : Bu satırları aktarmamın nedeni birçok kişi "pozitivizmin" doğru bir görüş olduğunu sanır , yanlış olduğunun ipuçları var buradaki satırlarda. İnsanların birçok kavramı hemen doğru olduğunu sanır... Sorgulamaz bile. Toplumun en bilgili (aydın) kesimine "Rasyonalizm (akılcılık)" yanlış bir görüştür dediğimde kabul etmediği gibi hemen benimle tartışmaya girmiştir. Halbuki dikkatli baksa yanlış olduğunu görür. Ama işin kolayı varken kimse beynini yormaz.
