Çok eski bir web tarayıcısı kullanıyorsunuz. Bu veya diğer siteleri görüntülemekte sorunlar yaşayabilirsiniz.. Tarayıcınızı güncellemeli veya alternatif bir tarayıcı kullanmalısınız.
Kolleksiyonlar ve kolleksiyoncular hep ilgimi çekmiştir. Konusu farklı olsa da ( ilk aklıma gelen sanat ya da oyuncak kolleksiyonları, çizgi roman, yemek menüsü kolleksiyonları, nazi belgeleri ve giysileri vs. ) bu ilgim değişmedi. Yıllar önce basına konu olan , bankacı-kolleksiyoner Albert Kahn'ın binlerce fotoğraf kolleksiyonu dünyanın erişimine ücretsiz olarak açıldığında, sanırım pek çok kişinin ilgisini çekmiştir. Ancak konu bir çizgi roman konusu olunca, daha da merak ve ilgi kaynağım oldu. Çizgi romanın sonunda, senaryo yazarı Didier Guyot ile yapılan söyleşide, kendisi için bu kişinin XX. Yüzyılın başında yer alan farklı albümlerle ilgili belgesel araştırmalar yaparken dikkatini çektiğini öğreniyoruz. Guyot Kahn'ı zaman içinde detaylı araştırmaya başlayınca, öğrenmeye başladığı zayıf yönleri ve her türlü çatlaklıkları ile daha çok sevmeye başladığını söylüyor. Fotoğraflar, zengin ve seyahat düşkünü bir adamın izlenimlerinin arşivi işlevini görüyor. Alkol içmeyen, vejeteryan, aile toplantılarından sürekli kaçınan, hep aynı şekilde giyinen , sosyalistlerden kaçınan, alçak gönüllü , sade bir adam olduğunu öğreniyoruz. Üstelik anı yazmamış , hayatı boyunca neredeyse hiç röportaj vermemiş, evlenmemiş bir adam ! Sanatçı olmayan ama fotoğraf tekniğini bilen biri. Öyle anlaşılıyor ki, hakkındaki broşürler ve çeşitli belgelerden oluşan geçici sergiler Kahn'ın yaşam gizemlerini aydınlatma konusunda henüz yeterli değil.
Albüm boyunca sayfalar arasında gezinti yaparken Manu Cassier'in çizimleriyle oluşturduğu grafik yapı, çok göz alıcı olmayan, sınırlı renk tonlarıyla yapılan renklendirme gibi unsurlar, beni albümün içine daha çok çekti.
Son yıllarda rastladığımız, özellikle belgesel tarzda hazırlanan Fransız çizgi romanlarını görünce kapıldığım '' kıskançlık '' duygusunu yeniden yaşadım. Keşke, bizden yaşam öyküleri de bu tarzda hazırlanan çizgi romanlara konu olsa. Örneğin, ömrünü fotoğraf çalışmalarına adamış Ara Güler'imiz böyle bir albüm çalışmasını hak etmiyor mu ?
Çok teşekkürler Sn. @certem . Paylaşımlarınızı ilgi ile takip ediyorum.
