Manzarasının da müthiş güzellikte olduğu yemekhanede yemek servisi 11 ya da 11.30 gibi başlardı. Sabah kahvaltısı niyetine ilk girenlerden olmaya çalışırdık, son servis de 14.30 gibiydi, ona da yetişebilirsek o günkü yemek sorununu hallederdik. Bazen de tavuk but haşlama çıkardı, nedense hep martıların azaldığını düşünürdük!..
Bahçeye taşacak kadar uzun kuyruklar olurdu.
Yemekhaneye giden koridorun duvarları, yazılarla doluydu.
Yemek için başka seçenekler de vardı:
- Üniversite çevresinde öğrenciye indirim yapan lokantalar vardı.
- Sahaflar Çarşısı çıkışındaki büfede ekmek arası döner satılırdı.
- İki tane lahmacuncu/pideci vardı.
- Okul çevresindeki kahvehanelere her zaman seyyar lahmacuncu gelirdi.
Bir jeton, bir öğün içindi. Kopyalama riskine karşı mıydı bilmiyorum, ama jetonların çapı zaman zaman değişiyordu.
Ben pek et yemezdim, yumurtayı zaten ağzıma sürmezdim. Bu durumumu bilen arkadaşlar, yemeğe benimle gelmek konusunda epey hevesli olurlardı
