Çok eski bir web tarayıcısı kullanıyorsunuz. Bu veya diğer siteleri görüntülemekte sorunlar yaşayabilirsiniz.. Tarayıcınızı güncellemeli veya alternatif bir tarayıcı kullanmalısınız.
"Şiir yazanlar çok aha iyi bilir! Şiir, hayatı boyunca hep bekardır, bekar kalmak zorundadır. Bir şiir evlenmeyi, ev sahibi olmayı kafasına koyduğu anda biter! Şiirin bunu düşünmesi bile tehlikelidir, duruşuna zarar verir, poetikasına halel getirir."
Bu satırlar Hüseyin Alemdar'ın "Bir Sıkışık Makas küçük İskender" başlıklı yazının girişindeki büyük dizili harflerden oluşmuş kısmından. Bir Karadenizli şair (Hüseyin Alemdar) bir başka şairi anlatırken böyle ilginç tümceler kurar ancak. Burada evlilikten kasıt elbette bağlanma, uslanma kastediliyor. Yani şiir özgür olmalıdır diyor. Katılmamak olası mı?. Küçük İskender sözcük sihirbazı bir şair. Ancak dürüst olmak gerekirse benim çok sevdiğim bir şairler arasına giren biri değil. Çünkü sözcük sihirbazı olmak şiir için olmazsa oluru eh kabul edilebilir belki (o da belki) ama hiçbir zaman tek başına yeterli olamaz. Konuyu önemsemiyor ise boşa düşer... Şiirimsi kalır... Yani biçim her edebiyat , sanat için vazgeçilmez ancak her edebiyat , sanat yapıtı için bir başka vazgeçilmez olan İÇERİK yoksa boşa düşer.... Örnek mi , aşağıdaki dizeleri okuyunuz lütfen.
"Sen ile ben doğduğumda Gülen anamdır, övünen babam
Bebe Cumhuriyet'in doğuşunda
Asıl gülen ana.
............
Halk ağacı dikilende
Söz gerçek söz olur dalda
Göz uyanık bir çiçektir Olan bitene bakanda.."
Bu dizeler de Ceyhun Atuf Kansu'ya ait... (7. sayfadan)
