yeryüzü
Yönetici
Savok & yeryüzü
İyi okumalar:
Ziyaretçiler için gizlenmiş link,görmek için
Giriş yap veya üye ol.
Sevgili Savaş'ın bir şiirle kitap paylaşmasını seviyordum, ben de öyle yapmak istedim.
Bu şiiri seçtim ama sanki vasiyet saatimiz gelmiş gibi oldu, varsın olsun, her şey çok güzeldi, üstü kalsın
Nazım, Taras Şevçenko’dan şöyle bahseder büyük Ukrayna şairinin Kiev ile Çerkası arasında yer alan, bir tepeden Dnipro'ya bakan, eşsiz güzellikteki Kanev’deki mezarını ve müzesini ziyaret edince: “Kapısından içeri girer girmez Şevçenko karşıladı beni. Gözlerini görür görmez eğildim, öptüm elini. Oturduk aynı sofrada, ekmeğini yedim. Dnepr'in suyunda yüzümü yudum. Ustam, bahtı karalığı bilirsin dedim. Arz ettim memleketimin halini. Konuştuk şiir üstüne. Yüreğim gibi dedi, yana yana. Şiir düşmeli, dedi, halkın önüne. Verdi bana kalemini.".
Kiev’de yaşanan acılar Şevçenko’nun ‘Vasiyet’ isimli şiirini hatırlattı. Belki güzel günler şairlerin şairinin hüznü daha az şiirlerini hatırlatır hepimize.
Vasiyet
Geniş yaylaların ortasında bir mezara, sevgili Ukrayna’ma, gömün beni öldüğümde.
Yattığım yerden geniş ovalar görünsün.
Görünsün Dnipro ve görünsün yamaçları nehrin.
Görünsün, duyulsun kükremesi nehrin.
Ukrayna’dan mavi denize düşman kanını alıp götürünce Dnipro;
her bir şeyi, tarlaları ve tepeleri terk edip dua etmek için Tanrı’ya varacağım.
O güne kadar Tanrı’yı tanımıyorum.
Gömün beni ve kalkın ayağa!
Kırın zincirlerinizi ve yıkayın düşmanın kanıyla özgürlüğü!
Ve beni büyük ailemizde, özgür ailemizde, yeni ailemizde şefkatle ve usulca anmayı unutmayın.
25 Aralık 1845, Pereyaslav
Taras Şevçenko
Çeviri: Ulaş Gökçe, 2014
Ziyaretçiler için gizlenmiş link,görmek için
Giriş yap veya üye ol.
